ისტორია და საქმიანობა

„ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრი“, რომელიც ორი დაწესებულების - სს „მ. ასათიანის სახ. ფსიქიატრიის ს/კ ინსტიტუტისა“ და სს „ნარკოლოგიის ს/კ ინსტიტუტის“ შერწყმის შედეგად შეიქმნა, ამ სახელწოდებით  2012 წლის 23 მაისიდან ფუნქციონირებს. ცენტრში 600-მდე ადამიანია დასაქმებული 19 ფილიალის ფარგლებში, მთელი საქართველოს მასშტაბით.

 

ცენტრი  „ნარკომანიისა“ და „ფსიქიატრიის“ სახელმწიფო პროგრამების განმახორციელებელი დაწესებულებაა. აღნიშნული პროგრამები ყოველწლიურად მტკიცდება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით - „ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამების დამტკიცების შესახებ“.

 

ფსიქიატრიული მიმართულების სერვისები მოიცავს ამბულატორიულ და სტაციონარულ მომსახურებას. გარდა ამისა, ცენტრში ფუნქციონირებს ფსიქოსოციალური რეაბილიტაციის განყოფილება, რომელიც, ძირითადად, ემსახურება გრძელვადიან, სტაციონარულ მკურნალობაზე მყოფ, ფსიქიკური აშლილობის მქონე ზრდასრულ პირებს.

 

ბავშვებისათვის ფუნქციონირებს ამბულატორიული მომსახურების განყოფილება.

 

ნარკოლოგიური მიმართულება, ასევე უზრუნველყოფს ამბულატორიული, სტაციონარული და სარეაბილიტაციო პროგრამების განხორციელებას.

 

სტაციონარული განყოფილება, დეტოქსიკაციის კურსის ფარგლებში, ახორციელებს ალკოჰოლსა და სხვა ფსიქოატიურ ნივთიერებებზე დამოკიდებულ პირთა  მკურნალობას.

 

ცენტრში ფუნქციონირებს მეთადონითა და სუბოქსონით ჩანაცვლებითი თერაპიის პროგრამები, რომლის ფარგლებშიც, 5000-ზე მეტი ბენეფიციარი იღებს შესაბამის მკურნალობას, ცენტრის ყველა ფილიალის მასშტაბით.

 

2017 წლის თებერვლიდან, „ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრი“ შეუერთდა C-ჰეპატიტის ელიმინაციის სახელმწიფო პროგრამას და გახდა სახელმწიფო პროგრამის განმახორციელებელი.

სტატიები ბლოგიდან

ნინო ოკრიბელაშვილი 2019-10-09 08:15:16

40 წამი მოქმედებისთვის...

სიკვდილი – სიცოცხლის გაგრძელებაა,  და რადგან იგი ბუნებრივად, ადამიანთან წინასწარი შეთანხმების გარეშე, გაურკვეველ დროს მოდის, საკუთარი სიცოცხლის ხელყოფა ბუნების კანონზომიერებებს არღვევს.

ანტიკურ ეგვიპტეში თვითმკვლელობა აღიარებული იყო გაუსაძლისი ყოფითი პირობებისაგან ხსნის გზად, რომის იმპერიაში, ეს ფენომენი თავისუფალი ადამიანის ღირსების ფინალურ აქტად ითვლებოდა. იაპონელები უდიდესი პატივისცემით ეკიდებიან რიტუალურ ხარაკირს, ხოლო ინდოელი ქალების თვითშეწირვა – სატი, მარადიული ერთგულების სიმბოლოა. სუიციდი ეწინააღმდეგება როგორც იუდაიზმის, ბუდიზმის, ასევე ისლამის ბაზისურ პრინციპებს. ქრისტიანული ტრადიციებით, სიცოცხლე ღვთის წყალობაა, უფლის ნების დარღვევა კი – უდიდესი ცოდვა... სუიციდის მიმართ დამოკიდებულება იცვლებოდა კულტურიდან კულტურაში, ეპოქიდან ეპოქამდე. თითქმის ყველა კულტურაში კამათობენ სუიციდის ფილოსოფიურ არსზე უფრო მეტად, ვიდრე გამომწვევ მიზეზებზე.