სამეცნიერო საბჭო

„ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრის“ მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის და ნარკოლოგიის სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭო ცენტრის სამეცნიერო-კვლევითი სტრუქტურული ერთეულია და შედგება ფსიქიატრიული და ნარკოლოგიური მიმართულების ჯგუფებისგან.

 

სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭოს მიზანი:

  • "ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრის" სამეცნიერო პოტენციალის რეალიზება;
  • ფსიქიატრიისა და ნარკოლოგიის დარგის განვითარების ხელშეწყობა.

 

სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭოს ამოცანები და ფუნქციები:

საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები:

  • დიაგნოსტიკის, მკურნალობა/რეაბილიტაციის, ზიანის შემცირებისა და პროფილაქტიკური საქმიანობის შეფასება არსებული ღონისძიებების ეფექტიანობისა და საჭიროებების განსაზღვრის მიზნით;
  • კვლევის შედეგების ხელმისაწვდომობა, განზოგადება და წინადადებების შემუშავება დარგის სრულყოფის მიზნით;
  • მკურნალობის თანამედროვე სტანდარტების შემუშავებისა და დანერგვის ხელშეწყობა.

 

სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭოს  მოვალეობები:

  • ცენტრის სამეცნიერო-კვლევით საქმიანობაში მონაწილეობა;
  • საერთაშორისო და ეროვნულ კონფერენციებში, სემინარებსა და სამუშაო შეხვედრებში მონაწილეობა, ცენტრის კვლევების შედეგების წარმოჩენის და დარგის განვითარების ხელშეწყობის უზრუნველსაყოფად.

სტატიები ბლოგიდან

ნინო ოკრიბელაშვილი 2019-10-09 08:15:16

40 წამი მოქმედებისთვის...

სიკვდილი – სიცოცხლის გაგრძელებაა,  და რადგან იგი ბუნებრივად, ადამიანთან წინასწარი შეთანხმების გარეშე, გაურკვეველ დროს მოდის, საკუთარი სიცოცხლის ხელყოფა ბუნების კანონზომიერებებს არღვევს.

ანტიკურ ეგვიპტეში თვითმკვლელობა აღიარებული იყო გაუსაძლისი ყოფითი პირობებისაგან ხსნის გზად, რომის იმპერიაში, ეს ფენომენი თავისუფალი ადამიანის ღირსების ფინალურ აქტად ითვლებოდა. იაპონელები უდიდესი პატივისცემით ეკიდებიან რიტუალურ ხარაკირს, ხოლო ინდოელი ქალების თვითშეწირვა – სატი, მარადიული ერთგულების სიმბოლოა. სუიციდი ეწინააღმდეგება როგორც იუდაიზმის, ბუდიზმის, ასევე ისლამის ბაზისურ პრინციპებს. ქრისტიანული ტრადიციებით, სიცოცხლე ღვთის წყალობაა, უფლის ნების დარღვევა კი – უდიდესი ცოდვა... სუიციდის მიმართ დამოკიდებულება იცვლებოდა კულტურიდან კულტურაში, ეპოქიდან ეპოქამდე. თითქმის ყველა კულტურაში კამათობენ სუიციდის ფილოსოფიურ არსზე უფრო მეტად, ვიდრე გამომწვევ მიზეზებზე.